“No way!” aku menjerit. Memang pandangan mata Ula buat aku terlebih faham.
Kali ini Erin pula memandang aku. Dia langsung tidak tersenyum tetapi aku lihat kepala otaknya sedang berkira-kira. Dia bertanya kepada Ula.
“Maksud kau, Chaya? Aku upah Chaya jadi PA aku?” jarinya ditunjukkan kepadaku. Namum, mukanya penuh tanda tanya.
Ula mengangguk. Kali ini aku nampak perubahan yang amat ketara pada wajah Erin.
“Kenapa aku tak boleh fikir macam kau fikir Ula. Cadangan kau menarik sungguh. In fact, it’s the best! Kau kena tolong aku Chaya. Kau kena jadi PA aku. Kau paling tahu apa yang aku suka. Lagipun kau in between jobs. Aku boleh bayar kau Chaya”
“Tak naklah. Mana aku tahu menahu pasal semua ni” aku menolak.
“Aku tinggalkan kauorang berdua berbincang sebab aku nak mandi” Ula mencelah seraya meninggalkan kami berdua. Kurang asam punya kawan. Pandai-pandai sahaja bagi cadangan. Lepas itu, aku pula yang jadi mangsa.
“Tolonglah aku Chaya. Betul kata Ula. Kalau aku upah wedding Planner pun, aku tak boleh nak percaya seratus peratus. Kau lain. Kau sepupu aku. Kau sayang aku dan kau akan buat yang terbaik untuk aku”
“Susahlah Erin. Hal kau kahwin ni bukan hal kecil. Kau kena cari orang yang professional. Aku tak layak”
“Kau yang paling layak Chaya. Please. Tolonglah aku, please, please, please, please….”
Aku naik pening bila Erin minta tolong cara dia. Bukan pinta tolong tapi memaksa. Aku sayang dia, tapi aku takut kalau aku buat silap nanti, sepupu ke mana, sahabat ke mana.
“Biar aku fikir dululah” balasku.
“Kau nak fikir apa lagi. Tak perlu fikir lagi. Aku dah tak ada masa ni babe. Kau setuju sajalah. Kau sebut saja berapa upahnya”
“Bukan pasal upah Erin. Aku tak pandai bab-bab ni. Macam mana kalau aku buat silap? Cuba bayangkan kalau aku buat silap”
Erin duduk berhadapan dengan aku.
“Buat silap tu perkara biasa Chaya. Bertahun aku jadi pramugari, kadangkala aku pun buat silap juga. Apa yang penting, kita dah berusaha. Aku tak akan menghukum kau Chaya sebab aku tahu kau akan buat yang terbaik untukku.”
No comments:
Post a Comment